მაგიჟებს წვიმის დროს დამდგარი მტვრის სუნი,
ფეხებს ვისველებ ნამიან მინდორზე,
მაგიჟებს სიყვითლე, ფოთლების ჩურჩული
მაგიჟებს ყოველი, ღმერთმანი მაგიჟებს!
სამყარო გიჟის თეთრ ხალათს ირგებს და
ირგვლივ სიჩუმის დერეფნებია
ვიღაცა ელის თავისუფლებას,
ვიღაც კი გიჟის დარბაზებშია.
სიგიჟეს ფონად სდევდა სითეთრე,
აქ მდუმარება გამეფებულა ,
სახეებიდან იკითხება მკაცრი გრძნობები,
უიმედობა, შავთან ბრძოლა, დარდი და სევდა.
სველი ფანჟრების გაყინულ მინებს,
ქარი სიჩუმით, ფრთხილად არწევდა,
მე კი ვიდექი სითეთრს ფონზე,
სიგიჟით სავსეს, ცრემლიც მავსებდა.
ველოდი უხმოდ გამონათებას,
ველოდი ხსნას და გამოდარებას,
მინდოდა გიჟი აღარ მრქმეოდა ,
გული ნატრობდა თავისუფლებას.
ვეძებდი მშვიდ და მიმალულ კუთხეს,
დარბაზში სადაც მხოლოდ წრედია,
სამყარო გიჟად ჩემს სხეულს ირგებს,
ირგვლივ სიგიჟის დერეფნებია.
Posted in ჩემი ლექსები | Leave a Comment »
ძებნა
-
ბოლო პოსტები
არქივი
კატეგორიები
June 2012 M T W T F S S « Jan 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
